توی آشیونه جای جفت و جوجه ی پرنده س

وقتی تـــار و پــود یک دل،رنگ سادگــی بــگیــره

                                                          زنده بودن یه بهونه س تا که تنهــایی نمیــره

وقتی پــر بشه محبـت تــوی یک کلبه ی چوبــی

                                                          از خدا می خوام تا آخر بـاشه زندگــی خوبـی

زندگی فتح یه قله س،ساده ی ساده ی ساده

                                                          گاهی تـــو اوج رسیدن،گاهی تو جاده پیــاده

زنده باشیم یا نباشیم کاش که یــادمون بمــونه

                                                          کاش که بنده ی صــداقت بمونیم تو این زمونه

                                                         مثــــل پرواز عقـــاب که تــو اوج نـــداره بیـــم

مثل مورچه ی ظریف که شده یه دونه کش

                                                         مثل اون صدای برگ که تو پاییز می گـه خش

مثل یک آب زلال که می جـــوشه از زمیــن

                                                         مثل اون گوهـــری کـــه تـــو صدف شده ثمین

مثل گل های بهـــار،هــر کدوم یه رنگ و بو

                                                       مثـل نت های یه ساز ،که می گن از همه سو

مثــل استجـــابتـــه یـه دعــــا وقت ثنــــا

                                                        بیــــا مهـــربـــون بـــاشیـــم تا نشه دلی فنـــا

                                                           گم شده بود رفاقت تو لحظه های پر درد

پیــــدا نبود صفـــایی،پیـــدا نبود وفـــایی

                                                          نغمه می زد مرغ عشق،فقط فقط جدایی

نشسته بود غمی تــلخ رو لب غنچه گل

                                                         ثانیــه ها رو می شمـــرد در انتــظـــار بلبل

از راه رسیـــد لطافت،شکوفـــه و طــراوت

                                                          عشقـو نشوند رو زمیــن با همه سخــاوت

بهـــار شــد و محبت ،جـــوونــه زد تــو دلا

                                                         بهـــار شد و بهـــاری شدن همـــه یک صدا

                                                         بــی بهـــونــه پیشمی،آخــه سکوتـت نشونس                                                                                                            

یه اشاره ای بکن بریم بــه جـاده ی امیــد            

                                                          تــا بــرات فــدا بــشم ،بختمونــم بشه سپـیــد

حالا تو بهاری کن دل منو با ایــن چشات

                                                         واسه عمری تو دلم خونه بساز با ایـــن صدات

من می گم یار منی،بمون تو پیشم همیشه

                                                        ما دو تا مـال همیــم،آخــه به جز ایــن نــمیشه

زنـــدگی قشنگه وقتی تــو باشی کنار من

                                                        با یه خار نــرنجی از گــل،تو بیـــای بهــار من

بــوی تو همچــو یه گل،نگاه تـو آسمونی

                                                      تــوی دشت اون چشات پر می کشم به آسونــی

غنچه ها باز نمیشن بدون بوی خوش یار

                                                       من که بی تــو زیـــر خـــاکم،دلتــــو حــــالا بیار

مرو با همان باد اندر خزان       

ســــــــــال نـــــــــو مبــــــــــــارک

امیدوارم سال 89 مملوء از برکت،شادی،سلامتی،عزت،سربلندی و موفقیت روزافزون باشد .

آمین....

                                                                        یه حرف تازه واسه دل تو نــور مهتاب می زنی

چقدر قشنگــــه لحظــه ی فــــدا شدن بــرای هـم

                                                                        اسیـــر دنیـــا نبـــودن،ریختـــن گـل به پــای هم    

چقدر قشنگــــه سادگــی ریشه کــنه تـــو زندگی

                                                                       شمعدونیـــا بـــاز بمــونــن،پرپر نشن از تشنگــی

چه خوب می شد که آدمــا خوبی کنن توی خفـا

                                                                       قهر خــدا رو حس کنن تـــو ظلمت و تـــرس شبا

صافی نفس هر کسی نشونی می ده از یه دوست

                                                                      تو اوج بی راهه بدون ،دستی امید به پیش روست             

                                             امـیــد هــر نــفس در اوج لــذت

پدر  یعنــی پنــاه بی پـنــاهی

                                            فـروغ روشنــایــی در سیـــاهــی

پدر یعنــی سپــاس آفــرینـش

                                           مــرا بــیــداری و آرام و خـیــزش

پدر مرد است مردی جاودانه

                                           بــرای خــالـقش نــوعـی یگــانـــه

پدر نــامیست مانــا و همیشه

                                                                     وقتی از پیشم می ری باز این دلـم می خواد تو رو

تو کی هستی که برات صف کشیدن تو آسمـون

                                                                    گل می ریزن رو سرت ،می دن تو رو به هم نشون

تو کی هستی ،چطوری دلم رو بردی با نگـات

                                                                   آتــیش عشقــو روشــن کــردی و مونــدی بـا وفــات

یه غریبـــه بــودی و شــدی واسم تـک ستـــاره

                                                                   رهــگــذر بــودی بــه چشمــامـو گذاشتــی خــاطــره

من بازم می گم کی هستی و چی هستی آخه تو

                                                                   ایــن منــم کـه دنــبــال عــطــر تــوام ای حـــس نــو

                                                             لحظه ی غروب خورشید ،انگـار دریا بی قراره

دل مــوجــا تــوی دریــا غــم زده شـــده دوبــــاره

                                                             قــطب اونــا شــده منــفی،می دونی،آروم نــداره

همشــون تنهای تنــها ،توی دریــا می زنن سـاز

                                                             این منـم که پابه پاشون ،نم نمک می خونم آواز

لحظه ی غروب خورشید مث موج می گم با فریاد

                                                             کــی می ره ابر جــدایی ،کی میاره خوشی رو باد

اگــه مــن بــرگ خــزونم ،تــو بهــاری کن تنم رو

                                                            مث آفتــاب لب بـومــم ،تــو جــوون بـکن دلــم رو

                                                                چه زود میشه گذر کرد ،ز غم وقتی که بارید

هــر آنــگه که دل مـا، شـود با خود غریبـه

                                                               بـدان آغــوش حسرت ، بـه سـان یـک حبیبـه

در آن لـحظه که هستی،به چشم بنده شد تار

                                                              نباشـد یــاری جز بیــم،جــوار و مونسش خـار

بــدان سودی نــدارد،تــبــسم رو لــــب مــا

                                                               اگــر سیــرت بــگریــد ،نخنــد دیگر تو بی جا

نخـــور افسوس دیــروز ،بساز فردای آتــی

                                                               بــگو تــو ذکر یا رب کــه بــاشد راه  غــائــی

                                                    حـالا تبسمی خوش به صورتت عطا کن

بنــویس روی شن ها ،قـولی بده بــه دریــا

                                                   که همدم بهــاری،یک رنگی مثــل رویــا

غصه نــخور بــرای قــصه ی تـلخ دیـروز

                                                   بیــا بشیــن کنــار مسالــه های هـــر روز

بــه شـب نگــو سیــاهه ،غــم تــو دلا میاره

                                                  ببین نشستــه یک مــاه میــون صد ستــاره

تو زنده باش به امروز،فردا هنوز تو خوابه

                                                  زنــدگی از آن تــوست اگــه بخنــدی سـاده

منو بشناس،نرو تو حلقه ی تنهایی ، تو تنها

                                                      منو بشناس ،بشکن اون فاصله ها رو ،بیا اینجا

منو نسپار به خزون و نرو تو یه فصل تیره

                                                     اگه آسمون می گریه نگو که دلش چه پیره

نگو که خنده محاله توی بن بست زمونه

                                                    آروم آروم گذری کن از غما ، تو بی بهونه

لب آبشار محبت استخاره چه نیازه

                                                   یه نگاه با عطر دوستی واسه امروز چاره سازه

یه مسافریم تو دنیا که می تازیم تا نبازیم

                                                   واسه بودن و نبودن ،حیفه که به خود بنازیم

مثل رهگذر همین جا،توی این زندون خاکی

                                                    نمی دونیم واسه بودن تا کجا بهونه داریم

زنگ بیداری صدا کرد،اما دلها بی صدا بود

                                                    رنگ خوشبختی رو صورت ،اما آهی بر دلا بود

بیا دنیا رو ببخشیم ،حالا قبل پرکشیدن

                                                   تو خزون بنفشه ای نیست اما رقص برگ و دیدن

توی این دنیای کوکی،خنده کن ،سکوت و بشکن

                                                            بگذر از سیاهی شب،دل آدما رو نشکن

نگو ما شدیم غریبه،نگو دلهامون چه تیره

                                                           نگو تنها شدی حالا ،نگو این دلت چه پیره

یه نگاه بکن  دوباره ، به خودت ،به این زمونه

                                                           نگو اینجا ته دنیاس ،تو نگیراینقدر بهونه

وسعت دریا رو بنگر ،دلتو هم ساز اون کن

                                                           توی  چهرت با محبت یه تبسمی نشون کن

سبز سبز تو باش همیشه،دل با غم ،سپید نمیشه

                                                          پر بکش ساده و آروم ،توی اوج ،بدون که میشه

چو سیبی از درخت افتد ز هر چرخش بود رازی

                                                           چو گندم از زمین روید ز فلاح آید آوازی

در آن مزرع،در آن مرتع و آن آغوش گرم نور

                                                          به دنبال خودم گردم،چه هستم من ،چه هست آن گور

بدان مور به آن خردی،خورد تن را مشو غره

                                                          بدان ظالم شود رسوا،مکن ظلمی چو یک ذره          

از آن چشمه که می جوشد خودت را پاک و طاهر کن

                                                         در آن بیشه بیاموز راه و خود را تیز و ماهر کن

تمام حرف من اینست ،مشو دلسرد ز لطف حق

                                                         قدم بردار به آرامی ولی با عشق و شوق حق

                                               وقــتی آفـــرید تــو رو ،مــادرم کردت نشــون

روی پیشونیت نــوشـت یــه زن نمونـــه ای

                                                مـادری هــم رنـگ آب،تــو چـراغ  خـــونـه ای

لحــظه ی تولـــدت،خــاطـــره ازت نـــوشت

                                               واسه بوسیدن تـو هـــر فرشتـــه ای نشست

خوش به حالت مادرم ،اسم تو حک شده رو

                                               سر در باغ بهشت،چــه خــوشه عطرش ،ببـو

خوش به حال خاکی که زیر پــات شده فــدا

                                                کاش که حتی لحظــه ای من نشم ازت جـدا

مـــادرم دوست دارم،تـــو ببین چشـم تــرم

                                                می گه عاشقت منم،جای تو هست رو سرم